Voorafgaande aan onze eerste Spanjereis heb ik maanden lang, bijna dagelijks achter mijn laptop gezeten. Een hele goede manier om in korte tijd veel over het land te weten te komen is het lezen over Nederlanders die om welke reden dan ook in Spanje beland zijn. Via andere sites belandde ik op de website van Monica. Zij, haar man Ron en hun twee kinderen hadden  een grote liefde voor het land opgevat, gaven hun werk op, namen de kinderen onder de arm en vertrokken. Monica is in Spanje begonnen met het opzetten van de site "Ontspanjehier" en bijna iedereen kan er wel terecht voor vragen, reserveringen en noem maar op. Een gaaf platform gegoten in een vrolijk jasje. Ook zij houdt regelmatig een logboek bij over het reilen en zeilen van de familie en hun nieuwe leven in een Spaans dorpje in Andalusie.
Toen ik haar een keer een mail stuurde en haar vertelde over onze plannen kreeg ik tot mijn verbazing al heel snel een uitgebreide mail terug. Er volgde meer mailcontact en al spoedig wisten we het nodige van elkaar.
"Als jullie in de buurt zijn, kom dan rustig een keer aan. We zouden het hartstikke leuk vinden". We wisten dat ze dicht bij de B&B waar we nu zaten woonden maar mits het een uitdrukkelijke uitnodiging is durven we toch niet zo makkelijk zomaar even binnen te stappen in andermans levens.
Op een middag zaten we heerlijk aan het zwembad van La Colmena Famosa toen Klaas -Jan aan kwam lopen, de telefoon in z’n hand.
"Het is Monica, onze buurvrouw, sprak hij beduusd. Ze wil jullie graag even spreken".
"Hola chicos, hebben jullie het leuk daar? Goed dat ik jullie tref. Komen jullie na het ontbijt even een kopje koffie drinken? Jullie kunnen ons huis vanaf La Colmena net zien. De mannen leggen jullie wel uit hoe je rijden moet. Afgesproken?"
Dat zijn toch wel de leuke dingen van het leven hxc3xa8? Morgen naar Monica en Ron.