'Man, dat lukt nooit,' mopper ik en het koude zweet breekt me uit.
Het bed and breakfast waar we in september een weekje zullen verblijven ligt precies op de grens met Catalonixc3xab en Valencia. Heerlijk rustig, een groot zwembad bij de hand, op loopafstand van het dorpje en dicht bij de Middellandse Zee.
Ik overleg met vriendin Mariel die ons, samen met haar man, dit weekje cadeau hebben gedaan.
'Jel,' piep ik. 'We moeten jullie Valencia laten zien. Niet gaan zonder ons hoor. En, o ja, Tarragona en Sitges liggen op de route. Kunnen we dat met ons viertjes doen?
Barcelona moeten we weer even zien en ik zou zo graag een heleboel B&B's willen bezoeken, al is het maar voor een kopje koffie. (lees: cava.)
Dos Cortados heeft er veertig op de lijst staan in die regio's. Wat te doen?'
Jel's antwoord is kort en bondig.
'Kijken jullie zelf maar wat het beste uitkomt. Niets moet, alles mag' en opeens zie ik het wat helderder.
Wat ik wil is gewoon niet mogelijk dus laat ik het maar over me heen komen. We gaan  gewoon vakantie vieren. Het wijst zich vanzelf wel. Veel beter.
Bikini, boeken en zonnebrand mee. Misschien doe ik wel helemaal niets. Beetje zwemmen, beetje tapas eten….
En toch……. Het voelt gek genoeg een beetje als spijbelen.

                                            www.doscortados.eu